Lee Jongin
23 lata; 5 stycznia 1990, Seul, Korea Południowa
Jak łatwo powiedzieć coś głupiego przy geju?
Wystarczy rzucić, że los rucha Cię w dupę.
Nie wiem, z jakiej racji homoseksualizm jest uznawany za jakąś chorobę psychiczną. Pod względem psychicznym i fizycznym pociągają mnie mężczyźni, więc to oznacza, że jestem nienormalny? Chyba ten, kto to wymyślił jest, bo dla mnie miłość to miłość, niezależnie od płci. Zdecydowana ze mnie szóstka w skali Kinseya i nie wstydzę się tego. Pokocham kogoś, to nie będę tego ukrywał, bo namiętne, potajemne spotkania mnie nie kręcą. Na randce też nie zamierzam udawać wyjścia z kumplem na piwo. Pocałuję chłopaka publicznie, przytulę, będę szeptał do ucha grzeczne słówka lub te niegrzeczne. Nie znoszę ludzi, którzy boją się swojej miłości, myślą, że są odmieńcami, na siłę próbują być jak większość. Na cholerę im to, skoro przysparzają sobie tylko bólu? Serio, nie ogarniam tego. W każdym razie, jeśli mam nadal rozprawiać o miłości homoseksualnej, to od razu mówię, że nie seks jest dla mnie ważny, a uczucie. Każdy uważa, że gej jest z gejem tylko dlatego. Bardziej związki heteroseksualnych przypominają mi coś takiego, bo przecież motywem przewodnim w relacjach damsko-męskich w XXI wieku jest po prostu zaliczyć. No cóż, jedni mogą sądzić, że jestem gejem, to bronię całą resztę swoich ziomali, ale mam to gdzieś. Zresztą, co ja będę tyle gadał, w sumie wypadałoby nieco powiedzieć o osobowości... Jak widać, nie oceniam ludzi po pozorach, ani po tym, co ktoś o nich wymyślił. Fakt, wizualność to ważna rzecz, ale nie najważniejsza. Zawsze patrzę , czy z daną osobą można porozmawiać, czy też nie. Nawet, jeśli nie, staram się spróbować ją lepiej poznać. Każdy chłopak uważa, że miłość to coś wstydliwego i raczej o tym mówią tylko dziewczyny, ale ja chyba w ogóle nie pasuję do tego głupiego stereotypu, co powyżej udowodniłem. Czyjegoś zaufania nigdy nie szargam, sam też nie łatwo komuś ufam. Do przemocy podchodzę z dystansem i nie nadużywam jej wobec innych ludzi. Jestem kimś, kto lubi oddawać się swoim pasjom. Śpiewam, gram na gitarze akustycznej, tańczę zazwyczaj to, co pokazują w teledyskach popularne, koreańskie zespoły. W sumie, barwny ze mnie człowiek pod wieloma względami, a często i też pod względem wyglądu. Zazwyczaj sam projektuję swoje ubrania, a odkąd mieszkam w San Diego, projekty daję swojej przyjaciółce, płacę za materiał i noszę to, co sam wykreowałem. Dobra, nie wiem, czy warto mówić coś więcej, bo chyba te najbardziej znaczące rzeczy już każdy wie. Zawsze można się dowiedzieć więcej, kiedy się po prostu do mnie podejdzie i zagada.
Jaki jest najgłupszy żart o gejach?
Kiedy przychodzi gej na basen i pyta się chłopaków, jaka jest woda, a gdy mu odpowiadają, że chujowa, on mówi, że skacze na dupkę.
Nie wiem, z jakiej racji homoseksualizm jest uznawany za jakąś chorobę psychiczną. Pod względem psychicznym i fizycznym pociągają mnie mężczyźni, więc to oznacza, że jestem nienormalny? Chyba ten, kto to wymyślił jest, bo dla mnie miłość to miłość, niezależnie od płci. Zdecydowana ze mnie szóstka w skali Kinseya i nie wstydzę się tego. Pokocham kogoś, to nie będę tego ukrywał, bo namiętne, potajemne spotkania mnie nie kręcą. Na randce też nie zamierzam udawać wyjścia z kumplem na piwo. Pocałuję chłopaka publicznie, przytulę, będę szeptał do ucha grzeczne słówka lub te niegrzeczne. Nie znoszę ludzi, którzy boją się swojej miłości, myślą, że są odmieńcami, na siłę próbują być jak większość. Na cholerę im to, skoro przysparzają sobie tylko bólu? Serio, nie ogarniam tego. W każdym razie, jeśli mam nadal rozprawiać o miłości homoseksualnej, to od razu mówię, że nie seks jest dla mnie ważny, a uczucie. Każdy uważa, że gej jest z gejem tylko dlatego. Bardziej związki heteroseksualnych przypominają mi coś takiego, bo przecież motywem przewodnim w relacjach damsko-męskich w XXI wieku jest po prostu zaliczyć. No cóż, jedni mogą sądzić, że jestem gejem, to bronię całą resztę swoich ziomali, ale mam to gdzieś. Zresztą, co ja będę tyle gadał, w sumie wypadałoby nieco powiedzieć o osobowości... Jak widać, nie oceniam ludzi po pozorach, ani po tym, co ktoś o nich wymyślił. Fakt, wizualność to ważna rzecz, ale nie najważniejsza. Zawsze patrzę , czy z daną osobą można porozmawiać, czy też nie. Nawet, jeśli nie, staram się spróbować ją lepiej poznać. Każdy chłopak uważa, że miłość to coś wstydliwego i raczej o tym mówią tylko dziewczyny, ale ja chyba w ogóle nie pasuję do tego głupiego stereotypu, co powyżej udowodniłem. Czyjegoś zaufania nigdy nie szargam, sam też nie łatwo komuś ufam. Do przemocy podchodzę z dystansem i nie nadużywam jej wobec innych ludzi. Jestem kimś, kto lubi oddawać się swoim pasjom. Śpiewam, gram na gitarze akustycznej, tańczę zazwyczaj to, co pokazują w teledyskach popularne, koreańskie zespoły. W sumie, barwny ze mnie człowiek pod wieloma względami, a często i też pod względem wyglądu. Zazwyczaj sam projektuję swoje ubrania, a odkąd mieszkam w San Diego, projekty daję swojej przyjaciółce, płacę za materiał i noszę to, co sam wykreowałem. Dobra, nie wiem, czy warto mówić coś więcej, bo chyba te najbardziej znaczące rzeczy już każdy wie. Zawsze można się dowiedzieć więcej, kiedy się po prostu do mnie podejdzie i zagada.
[ Zmieniłam kartę, bo tamta mi się nie podobała. Lee Chi Hoon na zdjęciach, wątki kontynuowane. ]
